Once upon a time in Nazi occupied France..
Regie en scenario: Quentin Tarantino
Waar: Trianon, dagelijks 21:30 (check web site)
Bij een film van Tarantino weet je je verzekerd van grafisch geweld, geestige dialogen en filmische verwijzingen. Ook Inglorious Basterds staat er weer bol van. In vijf hoofdstukken vertelt de film het verhaal van acht moordlustige Amerikaans-Joodse soldaten, the basterds, en over het met trauma beladen Joodse meisje Shosanna Dreyfus. Beiden willen wraak nemen op de nazis. In de loop van het verhaal komen de twee plotlijnen samen maar de personages blijven vreemden voor elkaar. Dat Tarantino de geschiedenis herschrijft, moet je voor lief nemen. Het verhaal heeft niets met de werkelijkheid te maken dus verwacht geen waarheidsgetrouwe oorlogsfilm. Tarantino maakte een spaghetti western in Frankrijk ten tijde van de tweede wereldoorlog, zoals hij zelf zegt. De filmmaker doet waar hij goed in is: bruut geweld marineren in humor en absurditeiten daarbij stevig knipogend naar B en cultfilms uit de jaren zestig en zeventig. Het blijft knap dat hij dat kan.
The Basterds, onder leiding van Lt. Aldo Raine (Brad Pitt), zijn net zo wreed als de vijand die ze bestrijden. Het zijn gewelddadige schoften die nergens voor terug deinzen. Raine beweert dat hij een sprankje indianenbloed heeft. Van elke basterd wenst hij niet minder dan 100 scalps te ontvangen. Om angst in te boezemen bij de duitsers laten ze altijd een van de militairen in leven zodat die verslag kan doen van het geweld dat hem bespaard is gebleven. Hoewel, voordat ze deze ‘uitverkorene’ laten gaan, kerven ze een swastika in diens voorhoofd.
Tarantino opent aanvankelijk lieflijk maar je weet dat het geweld bij Tarantino op de loer ligt. Hier bewijst de regisseur dat hij de beeldtaal uitstekend beheerst. Samen met cameraman Robert Richardson weet hij feilloos de toon te zetten met de lengte van de shots, de standpunten en de montage. Maar Tarantino is bovenal een acteursregisseur en in Inglorious Basterds is dat ook te weer te merken. Je voelt dus op je klompen aan dat dit straks helemaal uit de hand gaat lopen. Standartenführer Hans Landa (Christoph Waltz) is een ondergedoken Joodse familie op het spoor. Hij weet dat deze zich schuilt houdt in de boerderij van boer LaPadite. Landa krijgt het voor elkaar dat LaPadite breekt, puur door zijn uitstraling en bizarre charme. De Joodse familie Dreyfus wordt uiteindelijk ter plekke vermoord. Alleen het meisje Shosanna slaagt er in te vluchten. En natuurlijk komt ze later in het verhaal weer terug als de wraakzuchtige heldin. Je denkt meteen aan Uma Thurman in Kill Bill. Melanie Laurent, die de rol van Shosanna speelt, heeft zelfs iets weg van Thurman.
Christoph Waltz als Kolonel Hans Landa steelt de show. Terecht vond de jury in Cannes dit jaar dat Waltz een erkenning verdiende. Tarantino heeft gezegd dat Landa het meest gecompliceerde karakter is dat hij ooit heeft beschreven. Als de perfecte acteur voor deze rol niet gevonden zou worden zou Tarantino het hele project hebben afgeblazen. Aanvankelijk dacht hij aan Leonardo di Caprio. Maar, hoewel Di Caprio geen slecht acteur is, gelukkig is de keuze gevallen op de buiten Duitsland tamelijk onbekende Waltz.
Inglorious Basterds werd met gemengde reacties ontvangen. Tarantinos films kun je bewonderen, waarderen of verafschuwen. Feit is dat zijn films een genre op zich zijn geworden. De filmer, die zijn opleiding genoot aan de UCSC, kan het zich veroorloven de filmwetten te doorbreken en zelfs handgeschreven tekst aan het filmbeeld toevoegen om de identiteit van Göring en Bormann aan te geven als kopstukken tussen het publiek bij de premiere van Stolz der Nation.
Tarantino is er in geslaagd een Europese film te maken met een westernsausje, waarin Duits, Engels, Frans en Italiaans probleemloos naast elkaar kunnen worden gesproken. Natuurlijk zitten er in de film hier en daar wel wat blunders. En zo nu en dan verliest de schrijver Tarantino zich in te jeuïge dialogen. Maar de acteurs vangen dit zo goed op dat ik me er niet aan stoorde. Een groot voordeel van Inglorious Basterds is overigens dat Tarantino dit maal niet mee acteert..
